XSLT isim-alanı tanımı &XSLT.ns;adresinde bulunmaktadır.

XSLT işlemcileri bu isim-alanındaki elemanları ve öznitelikleri tanımak için XML isim-alanları mekanizmasını kullanmalıdır. XSLT isim-alanındaki elemanlar sadece biçembent içinde tanınırlar, kaynak belge içinde tanınmazlar. XSLT tarafından tanımlanmış elemanların tam listesi bölümündedir. Üreticiler XSLT isim-alanını yeni elemanlar ve öznitelikler ekleyerek genişletmemelidirler. Böyle bir genişletme yapılacaksa, bu ayrı bir isim-alanında yapılmalıdır. Ek yönerge elemanları için kullanılacak bir isim-alanı bölümünde belirtilmiş olan eleman ekleme mekanizmasına göre tanımlanmalıdır.

Bu belirtimde, XSLT isim-alanındaki elemanlara atıfta bulunmak için xsl: öneki kullanılmıştır. Ancak, XSLT biçembentleri, XSLT isim-alanının tanım-yerine (URI) önek belirten bir isim-alanı bildirimi yaparak başka bir önek kullanmakta özgürdürler.

XSLT isim-alanındaki bir eleman XSLT isim-alanında bulunmayan bir özniteliği, boş olmayan bir isim-alanı tanım-yerine sahip öznitelik genişletilmiş ismi belirterek içerebilir. Böyle özniteliklerin varlığı, XSLT elemanlarının ve işlevlerinin bu belgede tanımlanmış davranışını değiştirmemelidir. Bu bakımdan, bir XSLT işlemci böyle öznitelikleri yoksaymakta daima özgürdür ve isim-alanı tanım-yerini bulamıyorsa bunları bir hata vermeksizin yoksaymalıdır. Bu tür özniteliklerle, örneğin, eşsiz tanıtıcılar, eniyileme ipuçları veya belgeleme içerilebilir.

XSLT isim-alanından bir eleman için, bu belgede o eleman için tanımlananlardan başka, boş isim-alanı tanım-yeri belirten genişletilmiş isimli özniteliklere sahip olmak bir hatadır.

Bir biçembent, bir XML belgede bir xsl:stylesheet elemanı tarafından ifade edilir. xsl:transform elemanı xsl:stylesheet elemanının yerine (eşanlamlı) kullanmak içindir.

Bir xsl:stylesheet elemanı, biçembendin gerekirdiği XSLT sürümünün belirtildiği bir version özniteliğine sahip olmak zorundadır ve XSLT'nin bu sürümü için değeri 1.0 olmalıdır. Değer 1.0 olmadığı takdirde, ileriye uyumlu işlem kipi etkin olur (bkz, ).

xsl:stylesheet elemanı şu elemanları içerebilir:

Bir xsl:stylesheet elemanının çocuğu olan bir elemana tepe-seviyeden eleman denir.

Bu örnekte bir biçembendin yapısı gösterilmiştir. Üç nokta imleri (...) içeriği veya öznitelik değerini betimler. Bu örnek olası elemanların her birinden sadece bir tane içeriyorsa da biçembentler bu elemanların birden fazlasını içerebileceği gibi hiç içermeyebilir de.

xsl:stylesheetelemanının çocuklarının yer alış sırası hata takibi ve xsl:import elemanları dışında önemsizdir. Kullanıcılar elemanları istedikleri sırada kullanmakta özgürdürler ve biçembent oluşturma araçları, elemanların yer alış sırası üzerinde bir denetime sahip olmamalıdır.

Bundan başka, xsl:stylesheet elemanı XSLT isim-alanında bulunmayan elemanlar (isim-alanının tanım-yerine (URI) önek belirten bir isim-alanı bildirimi yaparak ve bu öneki isminde içererek) içerebilir. Bu tür üst seviyeden elemanların varlığı, XSLT elemanlarının ve işlevlerinin bu belgede tanımlanmış davranışını değiştirmemelidir; örneğin, çelişkileri çözümlemede farklı kuralların kullanıldığı xsl:apply-templates'ler belirten bu türden bir üst seviyeden elemana izin verilmemelidir. Dolayısıyla, bir XSLT işlemci bu türden üst seviyeden elemanları yoksaymakta daima özgürdür ve isim-alanı tanım-yerini bulamıyorsa bunları bir hata vermeksizin yoksaymalıdır. Bu tür elemanlar şunlar için gerekebilir:

Basitleştirilmiş sözdizimi, bir biçembentin kök düğüme denk gelen tek bir örneklenimle oluşturulmasını mümkün kılar. Yani, biçembentin kendisi hedef elemandan oluşabilir (bkz, ). Böyle bir biçembent, içeriği birebir hedef eleman olan bir örneklenim kuralını içeren xsl:stylesheet elemanlı bir biçembente eşdeğerdir; örneklenim kuralı / örüntüsü ile eşleşir. Örneğin,

ile

eşdeğerdir.

Bir biçembendin belge elemanı olan bir birebir hedef eleman, biçembendin gerektirdiği XSLT sürümünü belirten bir xsl:version özniteliğine sahip olmak zorundadır. XSLT'nin bu sürümü için bu değer 1.0 olup değer bir Sayı olmalıdır. Diğer birebir hedef elemanlar ayrıca birer xsl:version özniteliğine sahip olabilir. xsl:version özniteliğinin değeri 1.0 olmadığı takdirde, ileriye uyumlu işlem kipi etkin olur (bkz, ).

Bir biçembent olarak kullanıldığında bir birebir hedef elemanın içeriği, biçembendin içinde kullanılandakinden farklı değildir. Bu bakımdan, bir biçembent olarak kullanılmış olan bir birebir hedef eleman tepe-seviyeden elemanlar içeremez.

Bazı durumlarda, sistemin bir XML belgenin bir XSLT biçembendi olarak bir XSLT işlemcisi tarafından işlenmesinin gerektiğini anlamasının tek yolu XML belgenin kendisini incelemesi olabilir. Basitleştirilmiş sözdiziminin kullanılması bu süreci daha da zorlaştıracaktır.

Diğer taraftan, böyle bir durumda, XSLT biçembendinde basitleştirilmiş sözdiziminin kullanılmaması gerekir. Bu durum, örneğin, içeriğini işlemek için iletinin MIME ortam türüne bakan bir alıcıya, bir XSLT biçembendinin text/xml veya application/xml MIME ortam türünde bir ileti olarak aktarıldığı bir durum olarak karşımıza çıkabilir.

Bir dahili XSLT nesnesinin ismi, özellikle bir isimli örneklenim (), bir kip (), bir öznitelik kümesi (), bir anahtar (), bir onluk sayı biçimi (), bir değişken veya değergeç () birer NitelAd olarak belirtilir. Eğer nitelikli ad bir öneke sahipse, önek bir tanım-yeri başvurusuna genişletilir; bu tanım-yerine başvurusuna genişletme işlemi, ismin yer aldığı öznitelik üzerinden etkili olan isim-alan bildirimleri kullanılarak yapılır. Genişletilmiş isim ismin yerel kısmı ile nesne ismi olarak kullanılan ve boş olabilen bir tanım-yeri başvurusundan oluşur. Öntanımlı isim-alanı öneksiz isimler için kullanılMAZ.

Bir eleman ileriye uyumlu kipi kendisi, öznitelikleri, astsalları için şunlardan birinin varlığı halinde etkinleştirir:

Değeri 1.0 olan bir xsl:version özniteliğine sahip bir birebir hedef eleman ileriye uyumlu kipi kendisi, öznitelikleri, astsalları ve astsallarının öznitelikleri için etkinleştirmeyecektir.

Eğer bir eleman ileriye uyumlu kipte işlem yapıyorsa:

Bu bakımlardan, bir XSLT işlemci aşağıdaki biçembenti, bu belirtimde tanımlanmamış bir XSLT isim-alanından elemanlar içerse bile hatasız işleyebilmelidir.

Eğer bir ifade ileriye uyumlu kipte işlem yapan bir öznitelikte bulunuyorsa, XSLT işlemci ifadedeki bazı hatalar için şöyle davranmalıdır:

XSLT biçembentlerin birleştirilmesi için iki mekanizmaya sahiptir:

Normalde bir biçembent, belge elemanı xsl:stylesheet elemanı olan eksiksiz bir XML belgedir. Buna rağmen, bir XSLT biçembenti başka bir kaynağa da gömülebilir. İki çeşit gömülüm mümkündür:

İkinci şeklini kolaylaştırmak için, xsl:stylesheet elemanının eşsiz bir betimleyici içeren bir ID özniteliğine sahip olması mümkün kılınmıştır.

Aşağıdaki örnekte xml-stylesheet işlem yönergesinin bir belgenin kendi biçembendini içermesini mümkün kılmak için nasıl kullanılabileceği gösterilmiştir. Tanım-yeri başvurusunda xsl:stylesheet elemanının yeri olarak bölüm betimleyicili bir göreli tanım-yeri kullanılmıştır:

Kök düğümün çocukları üzerindeki normal kısıtlamalar hedef ağaç için esnetilir. Hedef ağacın çocukları bir eleman düğümü için olası herhangi bir sırada olabilir. Özellikle, metin düğümü çocuklara sahip olabileceği gibi istenen sayıda eleman düğümü çocuğa sahip olabilir. xsl:output yöntemi (bkz, ) XML çıktı için kullanıldığında hedef ağacın iyi biçimlenmiş bir XML belgesi olması gerekmeyebilir; yine de, çıktı daima iyi biçimlenmiş haricen çözümlenebilir bir öğe olacaktır.

Kaynak ağacı iyi biçimlenmiş bir XML belge çözümlenerek oluşturulduğunda, kaynak ağacın kök düğümü, bir metin düğümüne sahip olmamak ve tek bir çocuk elemana sahip olmak gibi normal kısıtlamaları kendiliğinden yerine getirecektir. Kaynak ağacı, DOM kullanımı gibi başka bir yöntemle oluşturulduğunda geçerli kısıtlamalar kaynak ağaç için hedef ağaçtaki kadar esnektir.

Her düğümün kendisiyle ilişkili tanım-yerine o düğümün temel tanım-yeri denir ve göreli tanım-yerlerini mutlak tanım-yerleri haline getirmek için öznitelik değerlerini çözümlemekte kullanılır. Eğer bir eleman veya işlem yönergesi harici bir öğe içinde yer alıyorsa, bu elemanın veya işlem yönergesinin temel tanım-yeri harici öğenin tanım-yeri olur; aksi takdirde, temel tanım-yeri, belgenin tanım-yeridir. Belge düğümünün temel tanım-yeri belge öğesinin tanım-yeridir. Bir metin, açıklama, öznitelik veya bir isim-alanı düğümümünün temel tanım-yeri ise, ebeveyn düğümün temel tanım-yeridir.

Kök düğüm, belgenin DTD'sinde bildirilmiş her çözümlenmemiş öğe için tanım-yeri veren bir eşleme sahiptir. Tanım-yeri, öğe bildiriminde belirtilen sistem betimleyici ve genel betimleyiciden üretilir. XSLT işlemci, tanım-yerini üretmek için sistem betimleyicide belirtilen tanım-yerini bırakıp genel betimleyiciyi kullanabilir. Eğer XSLT işlemci tanım-yerini üretmek için genel betimleyiciyi kullanmıyorsa, sistem betimleyiciyi kullanmalıdır; eğer sistem betimleyici bir göreli tanım-yeri ise, temel tanım-yeri olarak öğe bildirimini içeren kaynağın tanım-yerini kullanarak onu bir mutlak tanım-yeri olarak çözümlemelidir.

Kaynak belge veya biçembent belgesi için ağaç oluşturulup, XSLT tarafından bir şekilde işleme sokulmadan önce bazı metin düğümleri ayıklanabilir. Bir metin düğümü salt boşluk karakterlerini içeriyor olmadıkça asla ayıklanamaz. Metin düğümünün ayıklanması metin düğümünü ağaçtan siler. Ayıklama işleminde boşlukları korunması gereken elemanların isimlerinden oluşan bir küme girdi olarak alınır. Ayıklama işlemi biçembentlerin ve kaynak belgelerin her ikisine de uygulanır, ancak boşlukları korunması gereken elemanlar saptanırken uygulama farklı olur.

Aşağıdakilerin herhangi biri uygulanabiliyorsa bir metin düğümü korunur:

Aksi takdirde, metin düğümü ayıklanır.

xml:space öznitelikleri ağaçtan ayıklanmaz.

Biçembentler bakımından, boşlukları korunması gereken eleman isimleri kümesi sadece xsl:text içerir.

Kaynak belgeler için, boşlukları korunması gereken eleman isimleri tepe-seviyeden elemanlar olan xsl:strip-space ve xsl:preserve-space ile belirtilir. Bir eleman isminin boşlukları korunması gereken isimler arasında bulunup bulunmadığı en iyi xsl:strip-space veya xsl:preserve-space elemanlarında belirtilmiş isimlerden saptanır. Bir eleman isminin boşlukları korunması gereken isimler arasında bulunması için gerek ve yeter koşul, bir xsl:preserve-space elemanında belirtilen isimlerden biri ile bir eşleşmenin varlığıdır. xsl:strip-space ve xsl:preserve-space elemanların ikisi de değeri boşluk ayraçlı AdSınaması listesi olan birer elements özniteliğine sahiptir; Bir elemanın bir xsl:strip-space veya xsl:preserve-space ile eşleşmesi AdSınamalarından biri ile eşleşmesi demektir. Bir elemanın bir AdSınaması ile eşleşmesi için gerek ve yeter koşul, AdSınamasının bir XPath düğüm sınaması olarak eleman için doğru olmasıdır. Birden fazla xsl:strip-space ve xsl:preserve-space elemanı ile eşleşme olduğu takdirde, en iyi eşleşen eleman, en iyi eşleşen AdSınaması saptanarak bulunur. Bu saptama örneklenim kurallarındaki yöntemle aynıdır:

Eğer bu yöntemle geriye birden fazla eşleşme kalırsa bu bir hatadır. Bir XSLT işlemci hatayı bildirebilir; eğer bildirmiyorsa, kalan eşleşmeler arasından biçembentte sona doğru yer alanını seçerek hatayı ortadan kaldırmalıdır.

Veri modeli, bir XML 1.0 belgeyi ( ve ile uyumlu) veya bir XML 1.1 belgeyi ( ve ile uyumlu) ifade edebilecek ve ikisi arasında bir ayrım yapmayacak yetenektedir. Bu bakımdan, ilke olarak, XSLT 1.0 bu XML sürümlerinden biri ile kullanılabilir; farklılık sadece, dönüşüme özel sınırların dışında, ya veri modeli metinsel XML'den (çözümlenerek) oluşturulurken ya da metinsel XML veri modelinden üretilirken (sırayla denk düşürerek) ortaya çıkar.

Veri modelinin oluşturulması bu belirtimin kapsamı dışındadır, dolayısıyla bir XSLT işlemcinin girdiyi bir XML 1.0 veya XML 1.1 belgeden ya da her ikisinden de kabul etmesi ile ilgili bir gereksinim yer almaz. Bu belge XML 1.0 veya XML 1.1 belgeleri çıktılama yeteneğini tanımlar. Ve yine, bir XSLT işlemcinin XML sürümlerinden birini veya ikisini de desteklemesi ile ilgili bir gereksinim yer almaz.

Kaynak belge ister XML 1.0 ister XML 1.1 olsun veri modeli aynı olduğundan, XSLT işleminin anlambilgisi kaynak belgenin XML sürümüne bağlı değildir. İlke olarak, tek bir dönüşümde kullanılan tüm girdi ve çıktı belgelerinin aynı XML sürümüne uygun olmasını gerektiren bir sebep yoktur.

Bir kaynak düğümleri listesi işlendiğinde hedef ağacın bir bölümü oluşturulmuş olur. Hedef ağacı oluşturmak için kök düğümü içeren ana listeyi işlemek gerekir. Bir kaynak düğümleri listesi, ana listenin her üyesi sırayla işlenerek oluşturulan hedef ağaç yapısına eklenerek işlenir. Bir düğüm ise, düğümle eşleşen örüntülere sahip tüm örneklenim kuralları bulunarak ve bunların en uygunu seçilerek işlenir; seçilen kuralın örneklenimi, kaynak düğüm geçerli düğüm olarak, kaynak düğüm listesi geçerli düğüm listesi olarak ele alınarak örneklenir. Bir örneklenim genelde, işlem için ek kaynak düğümü listesini seçmekte kullanılan yönergelerden oluşur. Eşleştirme, örnekleme ve seçim işlemleri işlem için seçilecek kaynak düğümü kalmayıncaya kadar ardışık olarak sürer.

Gerçeklenimler, kaynak belgeyi, bu işlem modeli kullanılarak elde edilen sonucun aynısını üretecek şekilde işleyecek yöntemi seçmekte özgürdürler.

Örneklenim kuralları düğümlerle bir örüntü aracılığıyla özdeşleşir. Örüntüler, örneklenim kurallarından başka, numaralama () ve anahtar bildirimi () için de kullanılırlar. Bir örüntü, bir düğüme uygulanacak koşul kümesini belirtir. Bu koşulları yerine getiren bir düğüm örüntüyle eşleşir; yerine getirmiyorsa eşleşmez. Örüntü sözdizimi, ifade sözdiziminin bir alt kümesidir. Özellikle, belli şartları sağladığı takdirde bir konumsal yol örüntü olarak kullanılabilir. Bir ifade ayrıca, daima düğüm kümesi türünde bir nesne olarak değerlendirilen bir örüntüdür. Bir düğüm, bir örüntünün belli bir bağlamla ilgili bir ifade olarak değerlendirilmesinin sonucunda elde edilen düğüm kümesinin bir üyesiyse, düğüm örüntüyle eşleşir; sözkonusu bağlam, bu düğüm veya üstsellerinden birinin eşleştiği bağlamsal düğümlerdir.

Bazı örüntü örnekleri:

Bir örüntünün Örüntü sözdizimi ile eşleşmesi gerekir. Bir Örüntü, | imleriyle ayrılmış konumsal yol örüntülerinden oluşur. Bir konumsal yol örüntüsü, konumlarının her birinde child veya attribute dallarının kullanıldığı bir konumsal yoldur. descendant-or-self dalının kullanımının gerekli olmadığı yerlerde // veya / işleci kullanılabilir. Konumsal yol örüntüleri ayrıca, bir dizgesel sabit argümana sahip id veya key işlev çağrıları ile başlayabilir. Bir örüntüdeki dayanaklarda da bir konumsal yoldaki dayanaklarda olduğu gibi keyfî ifadeler kullanılabilir.

Bir örüntünün bir düğümle eşleşmesi için gerek ve yeter koşul, örüntünün bir ifade olarak değerlendirildiği olası bir bağlamda, düğümün bu değerlendirme sonucunda elde edilen düğüm kümesinin bir üyesi olmasıdır. Bir düğüm eşleştiği takdirde, olası bağlamlar, bu düğümün veya bir üstselinin eşleştiği bir bağlamsal düğüme ve bu bağlamsal düğümü içeren bir bağlamsal düğüm listesine sahip bağlamlar olur.

Örneğin, p örüntüsü herhangi bir p elemanı ile eşleşir; p ifadesi, bağlamsal düğüm olarak p'nin ebeveyni ile değerlendirilirse, elde edilen düğüm kümesi p elemanını üyesi olarak içerecektir.

Örüntülerin anlambilgisi dolaylı olarak ifade değerlendirme kuralları ile belirtiliyor olsa da, bir örüntünün ne anlam geldiğini ifade değerlendirme kurallarıyla düşünmeksizin doğrudan doğruya anlamak daha kolaydır. Bir örüntüde | imi seçenekleri belirtir; eğer bir örüntüde bir veya daha fazla sayıda | imi ile ayrılmış seçenek varsa, seçeneklerden birinin eşleşmesi halinde örüntü eşleşmiş olur.

/ veya // ayraçları ile ayrılmış çok sayıda KonumÖrüntüsüden oluşmuş bir örüntü sağdan sola doğru eşleşir. Örüntünün eşleşmesi için en sağdaki KonumÖrüntüsünün düğümle eşleşip örüntünün kalanının da uygun bir elemanla eşleşmesi yeterlidir; uygun eleman, ayraç olarak // kullanılmışsa düğümün üstsellerden biri, / kullanılmışsa düğümün ebeveyni olacaktır.

Çocuk dal kullanan bir KonumÖrüntüsü, eğer DüğümSınamasının sonucu düğüm için doğruysa ve düğüm bir öznitelik düğümü ise eşleşir.

İfade [] içerdiği takdirde, KonumÖrüntüsündeki ilk Dayanakİfadesi bağlamsal düğüm olarak düğümle ve eşleştirilecek düğüm bir öznitelik düğümü olmadıkça, DüğümSınaması bağlamsal düğüm listesi olarak bağlamsal düğümün kardeşleri ile eşleşecek şekilde değerlendirilir; eşleştirilecek düğüm bir öznitelik düğümü olduğu takdirde, bağlamsal düğüm listesi, tamamen, eşleşen öznitelikle aynı düğümde olan özniteliklerden oluşur ve bu AdSınaması ile eşleşir.

Örneğin, bu ifadenin,

bir düğümle eşleşmesi için gerek ve yeter koşullar şunlardır:

Bir örneklenim kuralı xsl:template elemanı ile belirtilir. match özniteliği, kuralın uygulanacağı kaynak düğüm ya da düğümleri tanımlayan bir Örüntüdür. match özniteliği xsl:template elemanı bir name özniteliğine sahip olmadıkça gereklidir ( bölümüne bakınız). match özniteliğinin değer olarak bir DeğişkenGönderimi içermesi bir hatadır. xsl:template elemanının içeriği, örneklenim kuralı uygulandığında nesnelleşmiş olacak olan örneklenimdir.

Örneğin bir XML belge şunu içersin:

Aşağıdaki örneklenim kuralı emph elemanı ile eşleşir ve font-weight özniteliğinin değeri bold olan bir fo:inline-sequence biçimleme nesnesini üretir.

Biraz sonra açıklanacağı gibi xsl:apply-templates elemanı kaynak elemanın çocuklarını peşpeşe işleyecektir.

Bu örnek bir chapter elemanı için bir blok oluşturup ardından çocukları işler.

select özniteliğinin yokluğunda xsl:apply-templates yönergesi geçerli düğümün tüm çocuklarını, metin düğümleri de dahil olmak üzere işler. Bununla birlikte, bölümünde belirtildiği gibi ayıklanan metin düğümleri işlenmeyecektir. Eğer bir eleman için boşluk düğümlerinin ayıklanması etkin kılınmamışsa, eleman içeriğindeki bütün boşluk karakterleri metin olarak işlenecektir ve bu bakımdan position işlevi tarafından döndürülen bir çocuk elemanın yakınlık derecesi saptanırken, çocuk elemanların arasındaki boşluklar da sayılacaktır.

select özniteliğinde belirtilecek bir ifadeyle, tüm çocukların değil de sadece seçilen çocukların işlenmesi sağlanabilir. select özniteliğinin değeri bir ifadedir. İfade bir düğüm kümesiyle sonuçlanacak şekilde değerlendirilmelidir. Seçilen düğüm kümesi, bir sıralama () belirtilmemişse belgedeki sıraya göre işlenecektir. Aşağıdaki örnekte, yazar-grubu'nun tüm yazar çocukları işlenmektedir:

Aşağıdaki örnekte ise, yazar-grubu'nun yazar çocuklarının tüm verilen-ad'ları işlenmektedir:

Bu örnekte, book elemanının tüm heading astsalları işlenir:

Ayrıca, geçerli düğümün astsalı olmayan elemanları da işlemek mümkündür. Bu örnekte ekip çocuklara ve personel torunlara sahip bir bölüm ele alınmaktadır. Bir personelin bölümü bulunmakta ve bölüm'ün ekip çocukları işleme sokulmaktadır:

Basit bir baştan sıralama yapmak için tek bir örüntünün içinde çok sayıda xsl:apply-templates elemanı kullanılabilir. Aşağıdaki örnekte iki HTML tablosu oluşturulmaktadır. İlk tablo yurtiçi satışlarla, ikinci tablo yurtdışı satışlarla doldurulmaktadır.

Bir kaynak düğümün birden fazla örneklenim kuralı ile eşleşmesi olasıdır.Kullanılacak örneklenim kuralı şöyle belirlenir:

Eğer bu elemeden geriye birden fazla eşleşmiş örneklenim kuralı kalıyorsa bu bir hatadır. Bir XSLT işlemci hatayı raporlayabilir; eğer raporlamıyorsa, kalanlardan biçembentte daha sonlarda yer alan örneklenim kuralını seçerek hatadan kurtulmalıdır.

İthal edilmiş bir biçembentteki bir örneklenim kuralını geçersiz kılmak için kullanılmış bir örneklenim kuralı (bkz, ) geçersiz kılınan örneklenim kuralını xsl:apply-imports elemanını kullanarak çağırabilir.

Bir biçembentin işlenmesi sırasında, herhangi bir anda tek bir geçerli örneklenim kuralı vardır. Bir örneklenim kuralı örüntü eşleştirerek her seçilişinde, kuralın örnekleniminin nesnelleştirilmesi için geçerli örneklenim kuralı haline gelir. Bir xsl:for-each elemanı işleme sokulduğunda geçerli örneklenim kuralı xsl:for-each elemanının içeriğinin nesnelleştirilmesi için tanımsız hale gelir.

xsl:apply-imports elemanı sadece, geçerli örneklenim kuralını içeren biçembente ithal edilmiş olan örneklenim kuralının kullanılarak geçerli düğümün işlenmesini sağlar; düğüm geçerli örneklenim kuralının kipinde işlenir. Geçerli örneklenim kuralı tanımsızken xsl:apply-imports nesnelleştirme için kullanılmaya çalışılırsa bu bir hatadır.

Örneğin, doc.xsl biçembenti example elemanları için şöyle bir örneklenim kuralı içeriyor olsun:

Başka bir biçembent de doc.xsl'i ithal edip example elemanını şöyle ele alıyor olsun:

Dönüşümün birleşik etkisi bir example elemanını şu biçime getirir:

...

Kipler bir elemanın her seferinde farklı bir sonuç üretmek üzere defalarca işlenmesini mümkün kılar.

xsl:template ve xsl:apply-templates elemanlarının ikisi de isteğe bağlı bir mode özniteliğine sahiptir. mode özniteliğinin değeri bir NitelAd olup bölümünde açıklandığı gibi yorumlanır. Eğer bir xsl:template elemanı bir match özniteliğine sahip değilse bir mode özniteliğine sahip olmamalıdır. Eğer bir xsl:apply-templates elemanı bir mode özniteliğine sahipse sadece kendi mode özniteliğinin değeriyle aynı mode özniteliğine sahip xsl:template elemanlarındaki örneklenim kuralları uygulanır; eğer bir xsl:apply-templates elemanı bir mode özniteliğine sahip değilse sadece mode özniteliğine sahip olmayan xsl:template elemanlarındaki örneklenim kuralları uygulanır.

Biçembentte örtük bir örneklenim kuralıyla eşleşen başarılı bir örüntünün yokluğunda işlemlerin ardışık olarak sürmesini sağlayan bir yerleşik örneklenim kuralı vardır. Bu örneklenim kuralı hem eleman düğümlerine hem de kök düğüme uygulanır. Yerleşik örneklenim kuralının eşdeğeri şöyle birşey olurdu:

Ayrıca, her kip için de benzer şekilde, biçembentte örtük bir örneklenim kuralıyla eşleşen başarılı bir örüntünün yokluğunda işlemlerin ardışık olarak sürmesini sağlayan bir yerleşik örneklenim kuralı vardır. Bu örneklenim kuralı hem eleman düğümlerine hem de kök düğüme uygulanır. Örneğin, m kipi için yerleşik örneklenim kuralının eşdeğeri şöyle birşey olurdu:

Ayrıca, metin ve öznitelik düğümleri için metinlerin kopyalanmasını sağlayan bir yerleşik örneklenim kuralı vardır:

İşlem yönergeleri ve açıklamalar için olan yerleşik örneklenim kuralı hiçbir şey yapmaz:

İsim-alanı düğümleri için olan yerleşik örneklenim kuralı da hiçbir şey yapmaz. Bir isim-alanı düğümüyle eşleşen bir örüntü olmayacağı için isim-alanı düğümlerine uygulanan yegane örneklenim kuralı bu yerleşik örneklenim kuralıdır.

Yerleşik örneklenim kuralları biçembentten önce örtük olarak ithal edilmişler gibi ele alınırlar, dolayısıyla tüm diğer örneklenim kurallarından daha düşük ithal önceliğine sahip olurlar. Bu bakımdan biçembent yazarları bir yerleşik örneklenim kuralını biçimbente açıkça bir örneklenim kuralı ekleyerek geçersiz kılabilirler.

Bir örneklenim ayrıca metin düğümleri de içerebilir. Bir örneklenimdeki her metin düğümünün boşluk karakterleri bölümünde belirtildiği gibi ayıklandıktan sonra kalan dizgeyle hedef ağaçtaki metin düğümü oluşturulur. Bitişik metin düğümleri hedef ağaçta kendiliğinden birleşir.

Metnin ağaç seviyesinde işlendiğine dikkat ediniz. Bu bakımdan, bir örneklenimdeki < imlenimi biçembent ağacında < karakterini içeren bir metin düğümüyle gösterilecektir. Bu, hedef ağaç bir XML belge olarak çıktılandığında, hedef ağaçta (< imlenimi -veya eşdeğeri karakter gönderimi- ile gösterilecek olan) < karakterini içeren bir metin düğümü oluşturacaktır ( bölümünde belirtildiği gibi çıktı öncelenimi iptal edilmiş olmadıkça).

Dizgesel sabit veri karakterleri bir xsl:text elemanında satır katlamaya konu olabilir. Satır katlama, boşluk karakterleri ayıklanarak (bkz, ) değiştirilebilir fakat karakterlerin XSLT işlemci tarafından sonradan nasıl elde edileceğine bir etkisi yoktur.

xsl:processing-instruction elemanı, bir işlem yönergesi düğümü oluşturmak için nesnelleştirilir. xsl:processing-instruction elemanının içeriği işlem yönergesi düğümünün dizgesel değeri için bir örneklenimdir. xsl:processing-instruction elemanının, işlem yönergesi düğümünün ismini belirtmek için kullanımı zorunlu olan bir name özniteliği vardır. name özniteliğinin değeri bir öznitelik değeri örneklenimi olarak yorumlanır.

Örneğin, bu:

şu işlem yönergesini oluşturacaktır:

name özniteliğinin nesnelleştirilmesinin sonucu olan dizgenin hem bir KısaAd hem de bir PIHedefi olmaması bir hatadır. Bir XSLT işlemci bu hatayı raporlayabilir; raporlamıyorsa, işlem yönergesini hedef ağaca ekleyerek hatayı ortadan kaldırabilir.

xsl:processing-instruction içeriğinin nesnelleştirilmesinin metin düğümünden farklı bir düğüm oluşturması bir hatadır. Bir XSLT işlemci bu hatayı raporlayabilir; raporlamıyorsa, hatalı düğümleri içerikleriyle birlikte yoksayarak hatayı ortadan kaldırabilir.

xsl:processing-instruction içeriğinin nesnelleştirilme sonucunun ?> dizgesini içermesi bir hatadır. Bir XSLT işlemci bu hatayı raporlayabilir; raporlamıyorsa, ? karakteri ile > karakteri arasına bir boşluk yerleştirerek hatayı ortadan kaldırabilir.

xsl:comment elemanı hedef ağaçta bir açıklama oluşturmak için nesnelleştirilir. xsl:comment elemanının içeriği, açıklama düğümünün dizgesel değeri için bir örneklenimdir.

Örneğin, bu:

şu açıklamayı üretecektir:

xsl:comment içeriğinin nesnelleştirilmesinin metin düğümünden farklı bir düğüm oluşturması bir hatadır. Bir XSLT işlemci bu hatayı raporlayabilir; raporlamıyorsa, hatalı düğümleri içerikleriyle birlikte yoksayarak hatayı ortadan kaldırabilir.

xsl:comment içeriğinin nesnelleştirilme sonucunun -- dizgesini içermesi bir hatadır. Bir XSLT işlemci bu hatayı raporlayabilir; raporlamıyorsa, - karakterlerinin arasına bir boşluk yerleştirerek hatayı ortadan kaldırabilir.

xsl:copy elemanı, geçerli düğümün kopyalanmasını kolaylaştıran bir yol sağlar. xsl:copy elemanının nesnelleştirilmesi, geçerli düğümün bir kopyasını oluşturur. Geçerli düğümün isim-alanı düğümleri de kendiliğinden kopyalanır, fakat öznitelikler ve düğümün çocukları kendiliklerinden kopyalanmazlar. xsl:copy elemanının içeriği, oluşturulan düğümün öznitelikleri ve çocukları için bir örneklenimdir; içerik sadece özniteliklerin ve çocukların sahip olabileceği türdeki düğümler için nesnelleştirilir (örn, kök düğüm ve eleman düğümleri için).

xsl:copy elemanı bir use-attribute-sets özniteliğine sahip olabilir (bkz, ). Bu sadece eleman düğümleri kopyalanırken kullanılır.

Kök düğüm özel olarak ele alınır, çünkü hedef ağacın kök düğümü örtük olarak oluşturulur. Geçerli düğüm, kök düğüm olduğu takdirde, xsl:copy bir kök düğüm oluşturmayacak, sadece içerik örneklenimini kullanacaktır.

Örneğin, özdeşlik dönüşümü xsl:copy kullanılarak şöyle yazılabilir:

Geçerli düğüm bir öznitelik olduğunda, geçerli düğümle aynı isimde bir öznitelik oluşturmak için xsl:attribute kullanmak bir hata olsaydı, xsl:copy kullanmak da bir hata olurdu (bkz, ).

Aşağıdaki örnekte, xml:lang özniteliklerinin nasıl kolayca kaynaktan hedefe kopyalanabileceği gösterilmiştir. Bir biçembent şöyle bir isimli örneklenim tanımlasaydı:

xml:lang özniteliği kopyalanmak istendiği takdirde, bunun yerine:

bu daha basit olurdu:

Geçerli düğüm bir isim-alanı düğümü olduğu takdirde, kopyalama işlemi, hedef ağaçta içerilen düğüme bir isim-alanı düğümü ekler. Bunun içerildiği düğümün bir eleman olmaması bir hatadır; gerçeklenimler hatayı raporlayabilir veya isim-alanı düğümünü yoksayabilir. Bir isim-alanı düğümünü bir elemana çocuklarını veya özniteliklerini eklendikten sonra eklemek bir hatadır; gerçeklenimler hatayı raporlayabilir veya isim-alanı düğümünü yoksayabilir. Bir isim-alanı düğümünü, aynı isimde bir isim-alanına zaten sahip olan bir elemana eklemek, her iki isim-alanı düğümü aynı dizgesel değere sahip olmadıkça (bu durumda yineleme yok sayılır), bir hatadır. Bir isim-alanı düğümünü bir elemana eklemek, eğer isim-alanı düğümünün ismi tanımsızsa ve eleman bir tanımsız isim-alanı tanım-yerine sahipse, bir hatadır.

Bir örneklenim içinde, xsl:value-of elemanı üretilen metni hesaplamakta kullanılabilir; örneğin, metni kaynak ağaçtan çekip çıkarmak veya bir değişkene bir değer yerleştirmek için kullanılabilir. xsl:value-of elemanı bunu, select özniteliğine değer olarak belirtilen bir ifade ile yapar. İfadeler ayrıca, birebir hedef elemanların öznitelikleri içinde kaşlı ayraçlarla ({}) sarmalanarak kullanılabilir.

Öznitelik Değeri Örneklenimleri

Bir öznitelik değeri örneklenimi olarak yorumlanan bir öznitelik değerinde, örneğin, bir birebir hedef elemanın bir özniteliğinin değeri olarak, bir ifade kaşlı ayraçlar ({}) arasında kullanılabilir. Öznitelik değeri örneklenimi, kaşlı ayraçlarla birlikte ifadenin yerine, ifadenin değerlendirilme sonucunun string işlevi çağrılmış gibi bir dizgeye dönüştürülmesiyle elde edilen dizge yerleştirilerek nesnelleştirilir. Bir XSLT biçembendinde bir öznitelik değerindeki kaşlı ayraçların, öznitelik özellikle, bir öznitelik değeri örneklenimi olarak yorumlanan bir öznitelik olmadıkça özel bir anlamı yoktur; eleman sözdizimi özetinde, böyle özniteliklerin değeri kaşlı ayraçlarla sarmalanır.

Tüm öznitelikler birer öznitelik değeri örneklenimi olarak yorumlanmaz. Değeri bir ifade veya örüntü olan öznitelikler, tepe-seviyeden elemanların öznitelikleri ve isimli XSLT nesnelerine atıfta bulunan öznitelikler öznitelik değeri örneklenimi olarak yorumlanmaz. Ek olarak, xmlns öznitelikleri de öznitelik değeri örneklenimi olarak yorumlanmaz; çünkü yorumlansaydı XML İsim-alanları Önergesi ile uyumluluk sağlanamazdı.

Aşağıdaki örnekte, kaynak içeriğindeki photograph elemanından bir img hedef elemanı oluşturulmaktadır; img elemanının src özniteliğinin değeri image-dir değişkeninin değerinden ve photograph elemanının href çocuğunun dizgesel değerinden hesaplanmakta; width özniteliğinin değeri ise, photograph elemanının size çocuğunun width özniteliğinin değerinden hesaplanmaktadır:

/images ]]>

biçembendi ile

headquarters.jpg ]]>

kaynak içeriğinden hedef ağaçta

]]>

düğümü elde edilmektedir.

Bir öznitelik değeri örneklenimi nesnelleştirildiğinde, ifadeyi sarmalayan kaşlı ayraçlar çifter çifter ise bunlar birer kaşlı ayraç olarak ele alınır. Bir öznitelik değeri örnekleniminin ifadesi içinde bir kapatan kaşlı ayracın yer alıp, ifadenin dışında kapatan kaşlı ayracın bulunmaması bir hatadır. Bir ifadedeki bir DizgeselSabit içinde yer alan bir kapatan kaşlı ayraç ifadeyi sonlandıran kaşlı ayraç olarak ele alınmaz.

İfadelerin içindeki kaşlı ayraçlar tanınmazlar. Örneğin, buna

]]>

izin verilmez. Yerine bunu kullanın:

]]>

xsl:number elemanı hedef ağaca biçimli bir numara yerleştirmek için kullanılır. Yerleştirilecek numara bir ifade tarafından belirtilir. Bu ifadeyi value özniteliği içerir. İfadenin değerlendirilmesinin sonucu olan nesne number işlevi çağrılmış gibi bir sayıya dönüştürülür. Sayının NaN, sonsuz veya 0.5'ten küçük olması bir hatadır; bir XSLT işlemci bu hatayı raporlayabilir; raporlamıyorsa, sayıyı string işlevi çağrılmış gibi dizgeye dönüştürüp hedef ağaca yerleştirerek hatayı ortadan kaldırmalıdır. Aksi takdirde, sayı bir tamsayıya yuvarlanır ve bölümünde belirtilen öznitelikler kullanılarak bir dizgeye dönüştürülür; bu bağlamda, bu özniteliklerin her birinin değeri, bir öznitelik değeri örneklenimi olarak yorumlanır. Dönüşümden sonra, elde edilen dizge hedef ağaca yerleştirilir. Örneğin, aşağıda sıralı bir listenin üyeleri numaralanmaktadır:

Eğer value özniteliği belirtilmezse, xsl:number elemanı geçerli düğümün kaynak ağacındaki konumuna karşılık gelen sayıyı bir numara olarak hedef ağaca yerleştirir. Aşağıdaki öznitelikler geçerli düğümün nasıl numaralanacağını denetler:

Ek olarak, bölümünde belirtilen öznitelikler, value özniteliğinin belirtilmesi halinde sayıyı dizgeye dönüştürmek için kullanılırlar.

xsl:number elemanı önce level, count ve from özniteliklerini kullanarak bir liste oluşturur:

Bundan sonra, numara listesi bölümünde belirtilen öznitelikler kullanılarak bir dizgeye dönüştürülür; bu bağlamda, bu özniteliklerin her birinin değeri, bir öznitelik değeri örneklenimi olarak yorumlanır. Dönüşümden sonra, elde edilen dizge hedef ağaca yerleştirilir.

Aşağıda numaralı bir listenin üyeleri numaralanmaktadır:

Aşağıdaki iki kural başlık elemanlarını numaralayacaktır. Anabölüm ve ekbölümlerden oluşan bir belgede, anabölümlerin ve ekbölümlerin bölümlere, bu bölümlerinde altbölümlere sahip olduğu düşünülerek, anabölümler 1, 2, 3; ekbölümler A, B, C; anabölüm bölümleri 1.1, 1.2, 1.3; ve ekbölüm bölümlerinin de A.1, A.2, A.3 biçiminde numaralanacakları düşünülmüştür.

Aşağıdaki örnekte bir an